en | pl

Tak się to robi po europejsku! Norma CENELEC bez tajemnic, cz. 1

HD 308 S2:2001 to norma, która reguluje zasady właściwego znakowania przewodów elektrycznych na terenie wszystkich krajów Unii Europejskiej. System wprowadził 1 maja 2001 roku Komitet Normalizacyjny CENELEC. Głównym kryterium znakowania jest budowa przewodu oraz materiał, z którego jest wykonany.

W praktyce każdy kraj posiada swój własny system znakowania, obowiązujący na jego terenie. W przeciwieństwie do europejskiego, operuje innymi symbolami literowymi, występującymi w innym porządku.

Poznajcie treść pierwszej części 9-elementowej kombinacji cyfr i liter
o ustalonym porządku!

  1. Rodzaj standardu:

A – standard autoryzowany

H – standard zharmonizowany

N – standard nieautoryzowany

S – standard według specjalnych norm

  1. Napięcie znamionowe przewodu:

00 – do 100/100 V

01 – pow. 100/100 V

03 – 300/300 V

05 – 300/500 V

07 – 450/750 V

11 – 600/1000 V

  1. Materiał izolacji:

B – guma etylenowo-propylenowa (EPR)

E – polietylen o małej gęstości (LDPE)

E2 – polietylen o dużej gęstości (HDPE)

G – octan winylu (EVA)

N2 – specjalna mieszanka polichloropropylenu

R – guma naturalna lub guma styrenowo-butadienowa

S – guma silikonowa

T – oplot tekstylny (bawełna)

V – polichlorek winylu (PVC)

V2 – ciepłoodporny polichlorek winylu (HR PVC)

V3 – mrozoodporny polichlorek winylu

V4 – polichlorek winylu usieciowany

X – polistyren usieciowany (XLPE)

  1. Materiał powłoki:

B - guma etylenowo-propylenowa (EPR)

G - octan winylu (EVA)

J - oplot z włókna szklanego (GFB)

N - guma polichloropropylenowa

N4 - polietylen chlorosulfonowany

N8 - specjalny polichloropropylen odporny na wodę

Q - poliuretan

R - guma naturalna lub guma styrenowo-butadienowa

S - silikon

T - oplot tekstylny

V - polichlorek winylu (PVC)

V2 - ciepłoodporny polichlorek winylu (HR PVC)

V3 - mrozoodporny polichlorek winylu

V4 - polichlorek winylu (usieciowany)

V5 - olejoodporny polichlorek winylu